Filip Couck is van jongs af aan creatief. Schrijven ontdekte hij later, en het liet hem niet meer los.

Achter hem liggen twintig jaar psychiatrie: een gevecht met een bipolaire stoornis — euforische momenten, lange en zware depressies — en een hardnekkige alcoholverslaving. En doorheen dat alles een zoektocht: hoe in het leven te staan, kampend met een psychische kwetsbaarheid — een leven op de rand van het onevenwicht.

Schrijven en tekenen zijn voor hem geen hobby, ze zijn een noodzaak. Hij zoekt het schone, in de mens, in alles wat ons omringt. Hij laat zich ontroeren door de vluchtige blik, de stille verbinding tussen mensen.